Gisteren was het druk, druk vanwege de officiële opening van de tentoonstelling 'Expeditie Darwin' en tevens vanwege de aftrap van het Darwinjaar die beiden tegelijk plaatsvonden. En op zo'n dag als gisteren zit er dus vanalles tegen.
Zo moest ik van Den Bosch naar Utrecht en had ik voor ik in Utrecht op het station stond al 20 minuten vertraging. Ik dacht slim te zijn en dan maar de trein richting Schiphol te pakken. Zo gezegd, zo gedaan en zo belandde ik dus op luchthaven Schiphol. De aansluiting die de trein naar Leiden heeft is niet optimaal en dus moet ik me daar 15 minuten zien te vermaken. Geen probleem, de sfeer die er hangt is echt bijzonder, maar vrolijk wordt je er niet van als ook die trein vertraging blijkt te hebben.
Ik kon, eenmaal aangekomen, dan ook meteen aan het werk. Er moest een hoop binnengekomen mail beantwoord worden, de cameraploeg van de NOS moest opgevangen worden en rond 4 uur had ik de zorg voor een andere cameraploeg, namelijk die van RTV West. Voor ze live konden om 5 uur moesten er nog heel wat voorbereidingen getroffen worden. Vanaf het punt waar ze zouden gaan staan moest er een kabel dwars door het museum getrokken worden. Dit omdat ze zonder verbinding met hun satelliet niet live konden gaan. Deze bevond zich echter aan de andere kant van onze parkeerplaats en dus hebben we 150 meter kabel door het museum, de onderzoeksruimtes en door het raam op de derde verdieping over de parkeerplaats getrokken om live uit te kunnen zenden. Niet zo heel gemakkelijk want want het museum en het 'kantorengedeelte' zijn strikt gescheiden en alleen te openen met medewerkerspas.
Om 5 uur was het dan zover, de opening en de live uitzending. Door al het geregel heb ik niet heel veel meegekregen van de opening, maar het was een bijzondere gebeurtenis. Uiteindelijk heb ik nog maar 5 minuutjes meegekregen van de tentoonstelling om zo nog enigszins op tijd thuis te zijn, althans dat dacht ik...
Want aangekomen op het station bleek de trein niet te rijden. Na navraag aan de servicebalie wat dan de snelste route naar Tilburg was kreeg ik het antwoord: "Dan kun je beter een half uur wachten op de volgende trein". En zo heb ik dus een half uur zitten wachten op de volgende trein. In Tilburg aangekomen bleek me echter nog een andere verassing te wachten. Geen bus. Daarnaast heb ik al enkele dagen problemen met m'n simkaart, waarvan ik er nu achter ben dat die geblokkeerd blijkt te zijn... Daar stond ik dan op het station, geen mogelijkheid om thuis te komen en een telefoon waarmee ik niet meer kon bellen. Gelukkig was de medewerker van het fietspoint zo vriendelijk om de telefoon even uit te lenen waardoor ik, met hulp van ons pap, rond 21.15 uur thuis aan kwam.
Ik kon, eenmaal aangekomen, dan ook meteen aan het werk. Er moest een hoop binnengekomen mail beantwoord worden, de cameraploeg van de NOS moest opgevangen worden en rond 4 uur had ik de zorg voor een andere cameraploeg, namelijk die van RTV West. Voor ze live konden om 5 uur moesten er nog heel wat voorbereidingen getroffen worden. Vanaf het punt waar ze zouden gaan staan moest er een kabel dwars door het museum getrokken worden. Dit omdat ze zonder verbinding met hun satelliet niet live konden gaan. Deze bevond zich echter aan de andere kant van onze parkeerplaats en dus hebben we 150 meter kabel door het museum, de onderzoeksruimtes en door het raam op de derde verdieping over de parkeerplaats getrokken om live uit te kunnen zenden. Niet zo heel gemakkelijk want want het museum en het 'kantorengedeelte' zijn strikt gescheiden en alleen te openen met medewerkerspas.
Om 5 uur was het dan zover, de opening en de live uitzending. Door al het geregel heb ik niet heel veel meegekregen van de opening, maar het was een bijzondere gebeurtenis. Uiteindelijk heb ik nog maar 5 minuutjes meegekregen van de tentoonstelling om zo nog enigszins op tijd thuis te zijn, althans dat dacht ik...
Want aangekomen op het station bleek de trein niet te rijden. Na navraag aan de servicebalie wat dan de snelste route naar Tilburg was kreeg ik het antwoord: "Dan kun je beter een half uur wachten op de volgende trein". En zo heb ik dus een half uur zitten wachten op de volgende trein. In Tilburg aangekomen bleek me echter nog een andere verassing te wachten. Geen bus. Daarnaast heb ik al enkele dagen problemen met m'n simkaart, waarvan ik er nu achter ben dat die geblokkeerd blijkt te zijn... Daar stond ik dan op het station, geen mogelijkheid om thuis te komen en een telefoon waarmee ik niet meer kon bellen. Gelukkig was de medewerker van het fietspoint zo vriendelijk om de telefoon even uit te lenen waardoor ik, met hulp van ons pap, rond 21.15 uur thuis aan kwam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten